Petinakis

Το νομοθετημένο ανώτατο όριο (ταβάνι) χρέους

Συνέχεια →

Συνέχεια →

Η σύνθεση του Ομοσπονδιακού Χρέους ανά τύπο χρεογράφων και οι αποδόσεις τους

Συνέχεια →

Οι στατιστικές για τον κατώτατο μισθό, όπως δημοσιεύονται από τη Eurostat, αναφέρονται στον εθνικό κατώτατο μισθό ο οποίος ισχύει συνήθως για όλους τους εργαζόμενους, ή τουλάχιστον για τη μεγάλη πλειοψηφία των εργαζομένων σε μια χώρα. Οι κατώτατοι μισθοί παρουσιάζονται γενικά ως μηνιαίοι μισθοί για τις ακαθάριστες αποδοχές, δηλαδή πριν από την αφαίρεση του φόρου εισοδήματος και των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης που καταβάλλονται από τον εργαζόμενο.

Συνέχεια →

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το ακαθάριστο ομοσπονδιακό χρέος (gross federal debt), γνωστό και ως συνολικό χρέος (total debt), αποτελεί το βασικό μέγεθος που αποτυπώνει το σύνολο των ανεξόφλητων υποχρεώσεων της ομοσπονδιακής κυβέρνησης. Το μέγεθος αυτό διακρίνεται σε δύο κατηγορίες: το χρέος που διακρατά το κοινό (Debt Held by the Public, DHBP) και το ενδοκυβερνητικό χρέος (intragovernmental debt), το οποίο συχνά αναφέρεται ως ενδοκυβερνητικές συμμετοχές (Intragovernmental Holdings), (βλ. πιν. 1, 2 και 3).

Συνέχεια →

Συνέχεια →

Συνέχεια →

Οι επιστήμονες παίρνουν θέση στον αγώνα δρόμου για την κατασκευή της ατομικής βόμβας

Αυτοί που έμειναν (συνέχεια)

Βέρνερ Χάιζενμπεργκ (1901 – 1976)

Συνέχεια →

Οι επιστήμονες παίρνουν θέση στον αγώνα δρόμου για την κατασκευή της ατομικής βόμβας

Αυτοί που έμειναν

Η περίοδος 1933–1939 στη Γερμανία χαρακτηρίζεται από τη ριζική μεταμόρφωση του κράτους σε ολοκληρωτικό καθεστώς υπό τον Αδόλφο Χίτλερ. Η ναζιστική ιδεολογία διαπέρασε κάθε πτυχή της κοινωνίας, συμπεριλαμβανομένης της επιστήμης, με στόχο τον «συντονισμό» όλων των θεσμών με τις αρχές του καθεστώτος.

Η εκδίωξη των Εβραίων και των πολιτικά «αναξιόπιστων» από τα πανεπιστήμια και τα ερευνητικά ινστιτούτα οδήγησε σε μαζική έξοδο κορυφαίων επιστημόνων. Οι θεωρητικοί φυσικοί βρέθηκαν στη δυσμενέστερη θέση. Ο κλάδος τους είχε υποστεί τις μεγαλύτερες απώλειες, καθώς πολλά από τα σημαντικότερα στελέχη του ήταν Εβραίοι, όπως οι Άλμπερτ Αϊνστάιν, Μαξ Μπορν, Τζέιμς Φρανκ, Ότο Στερν, Χανς Μπέτε, Γιουτζίν Βίγκνερ, Φριτς Λόντον, Βόλφγκανγκ Μπλοχ, Βάλτερ Χάιτλερ και άλλοι. Βέβαια, οι περισσότεροι μη Εβραίοι επιστήμονες δεν σκέφτηκαν να εγκαταλείψουν τη χώρα. Εξαιρέσεις υπήρξαν ο Έρβιν Σρέντιγκερ (Αυστριακός), η Μάρτε Φογκτ, ο Μάρτιν Στόμπε, ο Μαξ Ντελμπρίκ και ο Ότο Κράγιερ.  Συνολικά οι απώλειες αυτές αποδυνάμωσαν σημαντικά τη γερμανική επιστήμη, ενώ παράλληλα ενίσχυσαν την επιστημονική υπεροχή των ΗΠΑ και της Μεγάλης Βρετανίας.

Δύο μη Εβραίοι κορυφαίοι θεωρητικοί φυσικοί που παρέμειναν στη Γερμανία υπό το Τρίτο Ράιχ ήταν ο «νονός» της γερμανικής επιστήμης, ο Μαξ Πλανκ, που εξέφραζε την πρωσική παράδοση αφοσίωσης στο κράτος και ο Βέρνερ Χάιζενμπεργκ, ο πιο λαμπρός νεαρός θεωρητικός φυσικός που θα μπορούσε να είχε εργαστεί οπουδήποτε στον κόσμο, αλλά επέλεξε να παραμείνει στη Γερμανία και να ηγηθεί του γερμανικού σχεδίου κατασκευής της ατομικής βόμβας. Στο σημερινό αφιέρωμα παρουσιάζεται η βιογραφία του Πλανκ, ενώ στο επόμενο θα παρουσιαστεί εκείνη του Χάιζενμπεργκ.

Συνέχεια →